Πάω να πάρω λουλούδια, αγάπη μου. Έρχομαι σε 20 λεπτά.
Σήμερα βγήκανε οι τουλίπες στην αγορά κι είμαι πολύ χαρούμενη.
- Κάθαρμα. - Έλα, γλυκέ μου.
Έλα 'δώ, γλυκέ μου.
Έλα λοιπόν, χρυσό μου.
Πάμε μια βολτίτσα να κατακατουρήσεις την πόλη.
Έλα, πάμε βολτίτσα.
Όχι...Ακίνητος!
Κάτω το πόδι...
Έτσι, μπράβο. Έλα τώρα.
Όχι! Ηλίθιο βρωμόσκυλο...
Κατούρησες το τελευταίο σου πάτωμα.
Σίγουρα θα ήθελες να ήσουν αληθινός σκύ...
Απαίσιο βρωμόσκυλο.
Είσαι στη Νέα Υόρκη. Αν επιβιώσεις εδώ, επιβιώνεις παντού.
Βερντέλ;
Πού είναι το καλό μου σκυλάκι; Βερντέλ;
Έλα 'δώ, αγάπη μου.
Κύριε Γιούνταλ;
- Είδατε τον Βερντέλ; - Πώς είναι στην εμφάνιση;
Το σκυλί μου. Ξέρετε...Το σκυλάκι με το αξιολάτρευτο προσωπάκι.
- Δεν ξέρετε πώς είναι ο σκύλος μου; - Κατάλαβα. Για το σκύλο σας μιλάτε.
Νόμισα ότι μιλάγατε για το νέγρο που τριγυρίζει εδώ πέρα.
Μα τι λέτε;
Αυτός με δέρμα σαν σιρόπι και τη φαρδιά μύτη.
- Πλασμένος για φυλακή. - Φρανκ!
- Άντε να ντυθείς. - Ο Φρανκ Σακς. Ο Μέλβιν Γιούνταλ.
Ο Φρανκ κάνει εκθέσεις με τα έργα μου. Μα το ξέρετε ήδη.
Αν δε βγάλετε τα "έργα" σας έξω απ' το παντελόνι μπροστά μου,...
...χέστηκα που το χώνετε.
Λοιπόν, αρκετά δεν κάναμε τους γείτονες για σήμερα;
- Άφησέ με να... - Όχι. Δεν αξίζει τον κόπο.
- Καλή τύχη με το σκυλί. Τ' αγαπάω. - Εσείς δεν αγαπάτε τίποτα.
Ένα, δυο, τρία, τέσσερα, πέντε.
Καίει. Καίει, καίει...
- Μα πού είναι; - Ηρέμησε. Κάτι έγινε με το σκυλί του.
- Απαίσιο σκυλί είναι. - Αξιολάτρευτο είναι.
Χρυσό μου, πού ήσουν;
Νάτο, το παιδί μου.
- Τον βρήκα, κύριε Μπίσιοπ. - Το ξέρουμε.
Και πού ήταν το μωρό μου;
Στο κελάρι, στα σκουπίδια τρώγοντας σκατά από πάνες.
- Το ευχαριστήθηκες, Τζον; - Το βρήκα αστείο.
Πώς κατέληξε εκεί κάτω; Ακόμα και να είχε μπει στο ασανσέρ...
Ίσως ένας καλός γείτονας να τον έριξε κατευθείαν στα σκουπίδια.
"Στο σκοτάδι αυτή είχε ομολογήσει κι αυτός την είχε συγχωρέσει."
"Ορίστε το νόημα της ζωής, είπε."
"Δυο κεφάλια σ' ένα μαξιλάρι. Έγκριση."
"Η ασφάλεια που δίνει η συντροφιά."
"Πώς γινόταν να βρει τέτοια ελπίδα μέσα απ' την εσωτερική της ντροπή;"
- Κύριε Γιούνταλ; - "Επιτέλους ήξερε τι ήταν η αγάπη."
"Η αγάπη ήταν..."
Κύριε Γιούνταλ, θέλω να σας μιλήσω. Άφησέ με να το κάνω μόνος μου.
- "Η αγάπη ήταν..." - Είστε μέσα;
Γαμημένε πούστη!
Ναι;
Ας τα πούμε άλλη μέρα.
Τον βρήκα τον Βερντέλ, κύριε Γιούνταλ.
Μάλιστα. Καταχάρηκα.
Του κάνατε μήπως τίποτα;
Μήπως δεν ξέρετε ότι δουλεύω στο σπίτι;
Σας αρέσει να σας διακόπτουν όταν καλοπερνάτε στην ταράτσα σας;
Όχι, κατεβάζω το ακουστικό.
- Και βάζω ένα κομμάτι... - Εγώ δουλεύω πάντα.
Οπότε ποτέ μα ποτέ μη με διακόπτετε.
Ούτε κι αν ακούσετε ένα γδούπο μέσα απ' το σπίτι μου.
Ούτε αν την επόμενη βδομάδα ο τόπος βρωμάει σαν σάπιο πτώμα...
...και αναγκάζεστε να κυκλοφοράτε με μαντίλι για να μη λιποθυμήσετε.
Ούτε τότε να μου χτυπήσετε την πόρτα.
Ούτε κι αν έχουμε εκλογές και θέλετε να το γλεντήσετε...
...επειδή κάποιος γκόμενος σου, έχει γίνει ο πρώτος πούστης πρόεδρος.
Και σας έχει καλέσει στο Καμπ Ντέιβιντ...
...και θέλετε να μοιράσετε τη χαρά σας με κάποιον.
Ακόμα και τότε μη χτυπήσετε την πόρτα μου.
Ούτε για κανέναν άλλο λόγο.
Μπήκες, αγαπούλα μου;
Ναι. Δεν αφήνετε και περιθώρια να μη σας καταλάβω.
Εντάξει τότε.
Οπότε σύμφωνα με τη θεωρία τής αναμέτρησης δε θα με ξαναενοχλήσει.
"Η αγάπη ήταν..."
Τι ήταν η αγάπη;
"Η αγάπη ήταν..."
Τώρα νευρίασα για τα καλά!
Μη μ' αγγίζετε!
Σκάστε. Εμένα δε με τρομάζετε με τη στάση σας.
Μεγάλωσα στην κόλαση. Η γιαγιά μου ήταν πιο τρομακτική από σας.
Αστυνομία! Ανίκανοι χοντροκεφτέδες! Βοηθήστε με!
Βιαιοπραγία! Και είστε και μαύρος!
Για χάρη του Σάιμον θα μπορούσα να σας λιώσω στο ξύλο,...
...αν ξαναενοχλήσετε ποτέ αυτόν ή το σκύλο του.
Εν τω μεταξύ, θα σκεφτώ πώς μπορείτε να τον αποζημιώσετε.
Δε γουστάρω τέτοια πράγματα! Κάνω εμπόριο μ' έργα τέχνης.
Καλή σας μέρα.
Ξεκινάει το πάρτι.
- Μη μ' αγγίζετε. - Άντε χάσου.
Πρόσεχε.
- Καλυτέρευσες. - Καινούρια φάρμακα.
Ξέρετε για το γιο μου, έτσι; Έχω ραντεβού απόψε.
Την ώρα που έφευγα μου είπε: "Σου υπόσχομαι να μη μου έρθει βήχας."
- Τι γλυκούλης. - Ένας μικρός, ξανθός άγγελος.
Είπα: "Δε μ' αγαπάς. Σαν τηλεκοντρόλ με βλέπεις με κουμπιά να πατήσεις."
Καταπληκτικό.
Όποιοι μιλάνε μεταφορικά θα έπρεπε να σαπουνίσουν το πέος μου.
- Φάε! - Έλα να σου δώσω τα λεφτά σου.
- Δώστα την άλλη βδομάδα. - Όχι, θα τα πάρεις σήμερα.
Με συγχωρείς, Μέλβιν.
Ορίστε.
Με συγχωρείς...Πάρε τα λεφτά. Μη με τρελάνεις τώρα.
- Πάρε ένα ταξί σπίτι κι ετοιμάσου. - Για ραντεβού πάντα είμαι έτοιμη.
- Πεθαίνω της πείνας. - Δεν έχεις καμία δουλειά εδώ πίσω.
Ο Σπενς τρελαίνεται που έχω ραντεβού. Δε θα του έρθει, λέει, βήχας.
Έτσι μου έρχεται να τον φάω.
- Κάθονται εβραίοι στο τραπέζι μου. - Δε σου ανήκει.
Κάτσε αλλού να σε σερβίρει άλλος.
Ή περίμενε τη σειρά σου.
Δε φάγατε πια αρκετά;
Οι μύτες σας είναι πιο μεγάλες από την όρεξή σας, έτσι;
Αυτό ήταν!
Φύγαμε.
Να μην ξαναπατήσει εδώ μέσα.
- Φύγανε. - Ναι, έτσι φαίνεται.
Ο Μπράιαν λέει, ότι αν το ξανακάνεις να μην ξαναπατήσεις εδώ μέσα.
Θα μου λείψει λίγο το δράμα.
Τρία αυγά τηγανητά.
- Λουκάνικο, μπέικον, πατάτες. - Και πατάτες σήμερα;
Κρέπες και καφέ με γάλα και ζαχαρίνη.
Θα πεθάνεις μ' αυτά που τρως.
Όλοι μας θα πεθάνουμε. Εγώ και εσύ κι απ' ότι φαίνεται κι ο γιος σου.
Αν ξαναπείς λέξη για το γιο μου...
...δε θα ξαναφάς εδώ πέρα. Κατάλαβες;
Δείξε μου κάπως ότι κατάλαβες. Αλλιώς φύγε.
Το κατάλαβες, αρρωστημένε μαλάκα;
Κατάλαβες;
Ναι...
Καλά. Θα φέρω την παραγγελία σου.
Φόρα τα σκουλαρίκια μου απόψε.
Πολύ ενδιαφέρον. Και το είπες λες και δεν ήταν τίποτα.
- Πού είναι η κρεβατοκάμαρα; - Εδώ είναι.
Εδώ κοιμάμαι.
Δεν πειράζει.
Τι;
Δεν ξέρω.
Γιαγιά...
- Πήγαινε καλύτερα. - Τι νόμιζες πως θα έκανα;
Συγνώμη. Επειδή άκουγα τα πάντα...
Τα έβαλα για να μη σας ακούω.
Πώς πήγε;
- Πώς ήταν ο φίλος σου; - Όλα καλά; Έχεις πυρετό. Άκρη.
- Πού σε πήγε για φαγητό; - Σ' ένα ωραίο μαγαζί.
Άστο πάνω μου.
- Λίγο ακόμα; - Σε περιμένει.
Φύγε.
- Αγκαλίτσα. - Κάρολ.
- Κάρολ, θα τον προσέχω. - Με προσέχει, μαμά. Πήγαινε.
Τράβα τις κουρτίνες.
Όχι! Ο καπνός τον πειράζει.
Μαγεία.
Θεέ μου. Είδες τι παθαίνει όποιος χουφτώνει; Ούτε που το βλέπω πια.
Έλα 'δω.
- Σιγά, και τι έγινε; Λίγος εμετός ήταν. - Λίγος εμετός;
Λοιπόν...τι κάνουμε τώρα;
Να σου γράψω ποιο τρένο να πάρεις, ή να ξαπλώσουμε να...
Όχι, όχι...Θα πάρω ταξί.
Τόση πολλή πραγματικότητα το σκοτώνει το ραντεβού.
Υποσχέθηκα να του βρω μοντέλο του Σάιμον.
Σήκωσε τ' ακουστικό, Καρλ. Σου είπα ότι έχουμε πρώτες θέσεις;
Έλα τώρα. Έχεις ανάγκη να χαλαρώσεις λίγο. Καρλ; Πού είσαι;
Εντάξει. Μόλις βρήκα μοντέλο.
- Παιδιά! - Τον ξέρω. Μου πήρε φαγητό κάποτε.
Πώς πάει;
- Γεια. Με θυμάσαι; - Μόνο έναν χρειάζομαι.
Ήμασταν μαζί πριν μερικές βδομάδες.
- Τώρα είναι για προσωπογραφία. - Προσωπογραφία;
Έλα να σου δώσω μια διεύθυνση για αύριο το πρωί.
- Είμαι σκέτος Μπραντ Πιτ. - Ξέρεις γράμματα;
Ποιος είναι, μωρό μου;
Ποιος είναι, Βερντέλ;
Με συγχωρείς. Σου είπα για σήμερα...
Ξεχάστηκα στο στούντιο και...
Εδώ έξω είναι.
- Ωραίο σπίτι. - Σου αρέσει ο Γκέρσουιν;
Κανονικά εγώ διαλέγω τα μοντέλα. Αλλά ο Καρλ είναι τελειομανής.
Θα σ' έχει τρελάνει στις ερωτήσεις.
Δε θα ποζάρεις γυμνός.
Πλάκα κάνω.
Πάει ο έρωτας.
Κι άλλη μια πόζα.
- Τι ακριβώς εμπειρία έχεις; - Νάτο. Μα τι άλλο θέλεις πια;
- Δώσε μου μερικές οδηγίες. - Εγώ απλά κοιτάω.
Και ξαφνικά κάτι μου έρχεται. Κάνε ό,τι σου έρθει.
Περίμενε μέχρι να σου πω να κρατήσεις την πόζα, και κράτα την.
Οδηγίες μηδέν.
Αυτό που κάνω είναι να κοιτάω.
Δεν έχεις κοιτάξει ποτέ ανθρώπους χωρίς να το ξέρουν;
Μια γριά σ' ένα λεωφορείο. Παιδιά στο δρόμο για το σχολείο.
Άτομα που απλά περιμένουν, και ξαφνικά κάτι λάμπει από μέσα τους.
Και ξέρεις, ότι δεν έχει να κάνει με κάτι γύρω τους.
Απλά κάπως μοιάζουν πιο αληθινά, πιο ζωντανά.
Αν κοιτάς αρκετά στο τέλος βλέπεις την ανθρωπιά τους.
Ξέρω ακριβώς τι εννοείς.
Θεέ μου...Μην κουνιέσαι.
Πρόσεχε.
Με συγχωρείτε.
Έφτασα στην τρίτη πρόταση του διαλόγου μου.
Και ξαφνικά ξέχασα τα πάντα.
Κλιπ. Κλαπ. Με αγνοεί.
- Τότε μου είπε: "Τελευταία ευκαιρία." - Τελευταία ευκαιρία.
- Οπότε ξαναμπήκα. - Πάλι θα με αγνοήσει.
Και τα ξανάκανα θάλασσα. Αλλά ξέρεις κάτι;
Μου 'δωσε το ρόλο!
Ότι χρειάζεται ο κόσμος. Άλλη μια ηθοποιός.
Δε ζεις χωρίς εμένα, έτσι;
Τελικά θα ρωτήσω. Τι γίνεται με τα πλαστικά μαχαιροπήρουνα;
Φοβάσαι ότι τα δικά μας είναι βρώμικα;
- Με τέτοιο προσωπικό θα είναι. - Κάνε μια προσπάθεια.
"Ας δοκιμάσω καθαρά ασημένια μαχαιροπήρουνα σ' εστιατόρια."
- Τι έχει ο γιος σου; - Σιγά μη σ' ενδιαφέρει.
Παλεύει να αναπνεύσει. Υποφέρει από άσθμα.
Το ανοσοποιητικό είναι χάλια, οπότε μια απλή ωτίτιδα γι' αυτόν είναι...
- Σ' ενοχλεί μήπως αυτό που λέω; - Όχι.
Μια απλή ωτίτιδα τον στέλνει στο νοσοκομείο...
...όπου τον εξετάζει κάποιος γιατρός εννιά χρονών.
Ωραία κουβεντούλα.
- Τ' όνομά του; - Σπένσερ.
Σπενς.
Όλα καλά. Πήγαινε μέσα.
Τώρα βάλε ό,τι θες.
- Μάλλον τελείωσα. - Δύο βδομάδες δουλεύουμε. Αρκετά.
- Τελείωσες λοιπόν. - Ναι. Ένα στάδιο μου μένει.
- Πού πας; - Πουθενά. Απλά θέλω να το δω.
- Θες σοκολάτα, Βερντέλ; - Δεν επιτρέπεται.
Περίμενε. Πρέπει να φύγω. Θες να μ' αποχαιρετήσεις;
- Ναι. Κάτσε να τον βγάλω έξω. - Περίμενε.
Κάτσε λίγο να δω τον πίνακα.
Πού πας, μωρό μου;
Θέλεις νερό; Μα τι έχεις πια;
Θέλεις νερό;
Σάιμον, στάσου!
Γιατί μου το κάνεις αυτό;
Όχι, περίμενε...
- Ξέρεις, ο πίνακας... - Τι κάνεις, ρε; Καμακώνεις;
Συγνώμη...
- Βοήθεια! - Φύγαμε!
Φύγαμε!
Καλέσατε την αστυνομία χωρίς να πείτε τ' όνομά σας;
- Ο κάθε βλάκας ξέρει ότι πρέπει... - Συνέχισε. Δεν πέθανε κανείς.
Ρώτα αυτόν.
Σιωπή. Αυτό το ηλίθιο όνομα δε σου το 'δωσα εγώ.
Θα τον ρωτήσουμε. Μα θα ρωτήσουμε κι εσένα. Επίμονα.
Μεγάλωσα στην κόλαση. Η γιαγιά μου ήταν πιο τρομακτική από σας.
Άντε να ελέγξεις κανένα μαγαζί για να φας τζάμπα λουκάνικα.
Έχει ζωγραφίσει έναν απ' αυτούς.
- Προσεύχομαι για το καημένο. - Φεύγω για το νοσοκομείο.
- Προσέχετε παρακαλώ το σκύλο; - Όχι, όχι.
- Λυπάμαι. - Καλά. Ευχαριστώ.
Σκύλα...Καταραμένο σκυλί.
Εσύ θα το πάρεις!
Φύγε απ' τη μέση.
Έτσι είμαστε πάτσι.
Περίμενε!
Θέλεις να πεις όχι;
Δε θέλω να σου πω τίποτα.
Γιατί τόσο τρελαμένος δεν ήμουν ποτέ. Σχεδόν θέλω να πεις όχι.
Σ' ευχαριστώ.
- Πού πας; Αυτό είναι ανήκουστο. - Μη μου πας κόντρα σήμερα!
Δε γίνεται να κρατήσω το σκύλο. Κανείς δεν έχει μπει εκτός από μένα.
Φρανκ...
Ένα, δύο, τρία, τέσσερα...
Τελείωσες.
Ούτε έχουμε, ούτε θέλουμε φαγητό για σκύλους εδώ.
Θα τρως ό,τι έχουμε. Ό,τι τρώμε εμείς.
Μην κουνηθείς!
Μηδέν εμπιστοσύνη.
Τι αποτυχία! Σκυλιά...
Θεέ μου.
Πέρασε ο μισός χρόνος της έκθεσης και δεν έχουμε πουλήσει τίποτα!
Αποκλείεται να ρίξουμε τις τιμές τώρα.
- Μιλάμε, πέφτω χωρίς αλεξίπτωτο. - Μπορούμε να τον δούμε.
Θα σε δω μέσα, εντάξει;
Ευχαριστώ.
- Πώς πάει, μεγάλε; - Δεν έχω δει τον εαυτό μου ακόμα.
Σκέφτηκα ότι όλα θα φαίνονταν από την αντίδρασή σου.
- Τόσο χάλια; - Λοιπόν, ο γιατρός σου μου είπε...
Δεν είναι και τόσο χάλια. Οι γιατροί λένε ότι θα γίνεις μια χαρά σύντομα.
Τα σημάδια θα...σκατά!
Τζάκι ..;
Δώσε μου έναν καθρέφτη, σε παρακαλώ.
Περίμενε. Έχω ένα πιο μικρό.
Πώς πάει, κατά τ' άλλα;
- Πώς είναι ο Βερντέλ; - Ο κύριος Γιούνταλ τον προσέχει.
- Πώς μπόρεσες; Θα του κάνει κακό. - Όχι, σου το υπόσχομαι.
Αποκλείεται. Με φοβάται. Και δεν είχα κι άλλη επιλογή.
Εγώ τρέχω από 'δω κι από εκεί...
Πίστεψέ με.
- Σίγουρα ο σκύλος μου είναι καλά; - Το σκυλί σου είναι μια χαρά.
Όσο περιμένεις, τόσο χειρότερα.
Πω, πω...
Πού είμαι;
- Δικό σου είναι το σκυλί; -Όχι.
Τότε γιατί το έχεις;
- Με πιάσανε κορόιδο. - Δε φοβάσαι μην το κλέψουνε;
Όχι μέχρι τώρα.
- Συγνώμη. - Θα κάτσω εδώ.
Γεια σου, σκυλάκι.
Τι χαριτωμένο που είναι.
Τι ράτσα να είναι άραγε;
Είναι μικρό σκυλί. Όταν λείπει ο Μπράιαν, φέρτο μέσα.
Πόσων χρονών είσαι;
Αν έκρινα απ' τα μάτια σου, θα έλεγα 50.
Κι εγώ θα έλεγα ότι ήσουν καλός. Οπότε τα μάτια δείχνουν λάθος.
Εσύ πόσων χρονών είσαι; Εσύ το ανέφερες. Έχω περιέργεια.
- Όχι ότι είσαι άσχημη... - Σιγά. Αντέχω ένα κομπλιμέντο.
Αλλά φοβάμαι μην πέσω μπροστά σε τέτοια γλυκόλογα.
Εννοώ...τι γίνεται με το μαύρο;
Ο συναγερμός της αυγής.
Ο γιος μου έπαθε κανονική κρίση.
Και για να έχει πιο πολύ πλάκα, μας έδωσαν λάθος αντιβιοτικό. Και μετά...
Όχι, όχι...
Είναι μπέικον για το σκυλί.
Τις προάλλες του έπαιξα πιάνο και του άρεσε.
Οπότε αποφάσισα να του κάνω λίγο πλάκα.
Τέλεια μέρα για τον περίπατό μας.
Κοίτα να δεις!
Πρέπει να σου δώσω κάτι. Κάτι πολύ καλό.
Έλα να σου δείξω κάτι.
Μη γίνεις σαν κι εμένα.
Μην αλλάξεις. Είσαι τέλειος έτσι όπως είσαι. Πάμε σπίτι να σε ταΐσω τώρα.
Θα μ' άρεσε να με φροντίζουν έτσι.
Πάμε σπίτι να γράψουμε λιγάκι.
"Την είχε κάνει ευτυχισμένη την κοπέλα. Και τι κοπέλα!"
"Μου έσωσες τη ζωή, είπε."
"Πώς θα μου το ανταποδώσεις;"
Τελείωσα! Ναι, τελείωσα. Το μισώ το σκυλάκι. Το μισώ.
62 βιβλία. Τελείωσα.
- Πρέπει να κόψουμε τα έξοδά μας. - Δεν έχει ασφάλεια υγείας;
Για να δω. Αυτές είναι αποδείξεις για φαγητό κι άλλα έξοδα του σπιτιού.
- Εδώ είναι άλλη μια για το σκυλί. - Εντάξει.
Και από το πλυντήριο.
Για κοίτα να δεις. Του αρέσει στο εστιατόριο Σιέ Μέλβιν.
Τι γυρεύεις εδώ πέρα; Δε θέλω σκυλιά γύρω μου όταν μαγειρεύω.
Κάτσε τώρα. Δε θέλουμε παρέα. Θα σου διαβάσω λίγο Έμερσον.
- Πώς πάει ο Βερντέλ; - Μου σπάει τα νεύρα.
Ο Σάιμον γύρισε. Γίνεται να κρατήσεις το σκυλί μέχρι να προσαρμοστεί;
Πέρασαν τόσες βδομάδες. Λίγες παραπάνω δε με πειράζουν.
Τον θέλει πίσω αμέσως. Θα περάσει να τον πάρει αύριο.
Εντάξει.
Πεινάς; Έρχομαι.
Κύριε Γιούνταλ;
Τι φάτσα είναι αυτή που σου άφησαν; Μοιάζεις με...
Μήπως γίνεται να το πάτε...
...λίγο με το μαλακό, κύριε Γιούνταλ;
Ευχαριστώ.
Βερντέλ;
Έλα 'δω, χρυσό μου αγοράκι. Έλα 'δω.
Πάμε σπίτι να γίνουμε καλά.
Μη σε νοιάζει η περίεργη αντίδρασή του. Ξέρεις πώς φαίνεσαι.
Ευχαριστώ.
Έλα 'δω, αγάπη μου.
Έλα 'δω, Βερντέλ.
Ξέρω τι θέλεις.
Πού είσαι, αγόρι μου;
Όχι, μην τον πιέζεις.
Για ένα σκυλί.
Για ένα άσχημο σκυλί.
Το χειρότερο πεζοδρόμιο της Νέας Υόρκης και το βάλανε εδώ.
ΚΛΙΝΙΚΗ ΨΥΧΟΛΟΓΩΝ
- Γεια. Βοήθεια! - Όχι. Πρέπει να κλείσεις ραντεβού.
Πώς γίνεται και να μου κάνεις διάγνωση ψυχαναγκασμού...
...και να μου λες να ασκώ αυτοέλεγχο;
- Πρέπει να φύγεις. - Μου πρόσφερες βοήθεια.
- Γιατί; Για να με κοροϊδέψεις; - Αν δεχτείς την ευθύνη για...
- Μετακόμισες τα έπιπλα. - Πριν δύο χρόνια.
Έβγαλα και μούσι, αλλά εγώ δε σ' ενδιαφέρω...
Δε θα μείνω πολύ. Πρέπει να πάω στο εστιατόριο.
Ξέρεις πόσο δύσκολο μου ήταν να έρθω.
Όχι, δε γίνεται τώρα.
Άλλαξα μια συνήθεια όπως πάντα μου 'λεγες να κάνω.
Όχι.
Και αν δε γίνεται καλύτερα;
Τι στο καλό τα θες αυτά;
Όχι, όχι...Την Κάρολ θέλω.
Πήρα τη θέση της. Μάλλον θα βρει δουλειά πιο κοντά στο σπίτι της.
- Γιατί πλαστικά; - Τι πας να μου κάνεις;
- Τι εννοείς; - Να σου πω, ελεφαντίνα...
Άντε βρες μου την Κάρολ να μου σερβίρει το γεύμα μου.
Θα πληρώσω ό,τι θες. Θα περιμένω.
Κάν' το!
Μπράιαν. Συναγερμός.
Έξω. Βγάλε το σκασμό και φύγε.
Δε θα βγάλω άχνα. Μα άφησέ με να μείνω, σε παρακαλώ. Τσιμουδιά.
Βρες την Κάρολ.
Δεν είμαι μαλάκας. Εσύ είσαι. Δε σε κατακρίνω. Είμαι καλός πελάτης.
Η μέρα μου έχει πάει τελείως στραβά.
- Δεν ξέρω αν αντέχω άλλο. - Σήκω φύγε!
Φύγε αμέσως, αλλιώς θα γίνει χαμός.
Τα λέμε.
Καιρός ήταν!
- Το επίθετο τής Κάρολ; - Κόνελι.
- Έρχεται συχνά να σε δει; - Όχι πια.
Πεινάω.
Χάλασες τη μέρα μου. Δεν έχω φάει.
- Τι κάνεις εδώ; - Δεν έχει να κάνει με σωβινισμό...
Σου 'στριψε τελείως; Στο σπίτι μου είσαι.
Προσπαθώ να συγκρατηθώ αν και μου είναι πολύ σημαντικό.
- Μου είναι πάρα πολύ δύσκολο. - Ποιο πράγμα;
Ότι δεν ήμουν εκεί να με βρίζεις; Στο χέρι σου είναι να μην είσαι γλοιώδης.
Ναι, είναι.
Και σου το απέδειξα. Δε σ' έβρισα. Εσύ μ' έβρισες.
Γιατί δεν ήρθες στη δουλειά; Είσαι άρρωστη;
Δε φαίνεσαι άρρωστη.
Απλά κουρασμένη και πικραμένη.
Ο γιος μου είναι άρρωστος.
Κι η μητέρα σου;
- Πώς ξέρεις για τη μάνα μου; - Ακούω την κουβέντα σας στο μαγαζί.
- Τελείωσα το χυμό, μαμά. - Μισό λεπτό, μωρό μου.
Πώς πάει;
Όταν σε ρωτάνε ν' απαντάς.
Αυτό ήταν. Δε θα μάθεις εσύ στον γιο μου καλούς τρόπους!
Πίσω στην πραγματικότητα.
Τι έχεις;
Πέντε χιλιάδες, τέσσερις χιλιάδες, τρεις χιλιάδες, δύο χιλιάδες, νάτο.
- 41ο C. - Πάμε μια βόλτα με ταξί.
Άκρη, παιδιά.
Κάντε στην άκρη. Είμαστε εντάξει. Είμαστε εντάξει.
Μέλβιν; Περίμενε!
Μέλβιν, περίμενε!
Παιδιά, σκάστε!
Να έρθουμε μαζί σου, Μέλβιν;
Σκέπασε το στόμα σου όταν βήχεις.
- Στο Πρεσβυτεριανό Νοσοκομείο. - Νοσοκομείο;
- Θα έρθεις αργότερα στο μαγαζί; - Όχι! Μη με πλησιάζεις.
Δε γίνεται να το αναβάλλουμε πια. Λυπάμαι που πρέπει να...
Το αφήνεις λίγο το σκυλί;
Συγνώμη.
- Τι είναι αυτά τα σκονάκια; - Ο Φρανκ μου είπε να τα γράψω.
Για να τα θυμάμαι και για να μη σε τρομάζω.
Είδες; Εχει δίκιο. Τα χρειάζομαι.
ΣΑΙΜΟΝ, ΕΜΕΙΝΕΣ ΤΑΠΙ
"Σάιμον, έμεινες ταπί."
"Χρωστάς 61.000 δολάρια στο νοσοκομείο. Η έκθεση πήγε χάλια."
"Μίλησα με τους δικούς σου. Δε μου έκλεισαν το τηλέφωνο."
"Αλλά θα ένιωθαν άβολα αν ήταν να σε πάρουν."
Εγώ δεν μπορώ να τους πάρω. Έλα, μωρό μου.
Έλα 'δω.
Βερντέλ; Τι έχεις;
Σου λείπει ο σκληρός; Ορίστε, εδώ είμαι.
Χάρηκες τώρα, σκατοπατσαβούρα; Να σε ρίξω στα σκουπίδια;
Συγνώμη. Δεν το εννοούσα.
Δεν το εννοούσα, μωρό μου.
Συγνώμη.
Θα μπορέσω όμως να κρατήσω το διαμέρισμα και το στούντιο, έτσι;
Θεέ μου...
Όντως βγάζουμε πολλά απ' τα βιβλία σου, μα δεν το θεωρώ...
Το χρειάζομαι. Πες μου απλά: "Θα προσπαθήσω, Μέλβιν."
- Θα προσπαθήσω, Μέλβιν. - Ευχαριστώ.
Ξέρεις, ο γιος μου μόλις μπήκε στο Μπράουν. Ο άντρας μου τρελάθηκε.
Ωραία, καλά, καταπληκτικά, θαυμάσια. Θα φύγω μόνος μου.
Δεν κρατιέμαι. Πάντα φεύγετε πριν προφτάσω να σας ρωτήσω τίποτα.
Δεν έχετε ιδέα τι σημασία έχουν τα βιβλία σας για μένα.
Για πες μου.
Έτσι ξέρω ότι κάποιος άλλος ξέρει πώς νιώθω.
Θεέ μου, τι εφιάλτης.
Έλα τώρα. Μόνο λίγες ερωτήσεις.
- Πώς γράφεις έτσι σαν γυναίκα; - Σκέφτομαι σαν άντρας.
Και αφαιρώ λογική κι αξιοπιστία.
Γιατρός...
- Μαμά; - Εδώ μέσα, κυρία Κόνελι.
- Παρακαλώ, πείτε μου! - Είμαι...
- Πείτε το! - Είμαι ο Μάρτιν Μπετς.
- Όχι τ' όνομά σας! Πού είναι; - Στο μπάνιο.
Τι έγινε; Ξέρεις ότι υπάρχουν γιατροί που έρχονται σπίτι σου;
Γύρισα.
Δεν ήξερα ότι είχες θαυμαστή. Το είδες το δώρο.
Είναι καλός. Και ξέρω από γιατρούς.
Λοιπόν, γιατρέ;
Η γυναίκα μου είναι η εκδότης του Μέλβιν Γιούνταλ.
Μου είπε να φροντίσω το μικρό σου, γιατί σε θέλουν πίσω στη δουλειά.
- Τι δουλειά κάνεις; - Είμαι σερβιτόρα.
- Στο Μανχάταν. - Γιατρέ;
Ναι, Τέρυ. Με συγχωρείτε.
- Συγνώμη που άργησα. - Ούτε εγώ μπορούσα να το βρω.
Φρόντισε να φτάσει στο εργαστήριο. Πες τους, ότι το θέλω πίσω σήμερα.
- Συγνώμη. Είπατε σήμερα; - Ναι. Ας καθίσουμε.
Εδώ έχω όλες τις συνταγές που πήραμε όλο το χρόνο.
- Το ημερολόγιο. - Εδώ κάναμε σημειώσεις κάθε μέρα.
- Πώς ήταν και τέτοια. - Ωραία.
- Πότε εμφανίστηκε το πρόβλημα; - Όταν ήταν έξι μηνών.
Κάνανε εξέταση αίματος;
- Το κάνανε κι όταν ήταν καλά; - Όχι.
- Κι εξέταση δέρματος για αλλεργία; - Όχι.
- Ούτε το τεστ δερμοαντίδρασης; - Όχι.
Όχι, μου είπανε ότι δεν χρειάζεται. Γιατί; Θα έπρεπε να το είχαν κάνει;
Κωλοασφαλιστικοί βρωμογιατροί!
- Συγνώμη. - Μάλλον έτσι τους ονομάζουμε όλοι.
Και όταν έρθουν τ' αποτελέσματα ποιον να πάρουμε για να τα μάθουμε;
Εμένα. Εδώ έχεις το τηλέφωνο του σπιτιού μου.
Του σπιτιού του.
- Τι; - Του σπιτιού...
- Τι να σου προσφέρω; Νερό; Καφέ; - Όχι, ευχαριστώ.
Δύο γυναίκες σκλάβες;
Μου μένει ακόμα πάρα πολύ δουλειά. Πολλές εξετάσεις.
Αλλά ένα πράγμα σου υπόσχομαι.
Από τώρα ο γιος σου θα γίνει πολύ καλύτερα.
Γιατρέ!
Εντάξει. Ωραία...
Πείτε μου πόσο θα κοστίσει. Κάπως θα τα βγάλουμε...
Δυστυχώς θα κοστίζει αρκετά.
Αλλά ο κύριος Γιούνταλ είπε να του στείλουμε το λογαριασμό.
Θαυμάσιο.
Λοιπόν, σ' ευχαριστώ για όλα.
Συγνώμη για τα μούτρα μου. Θα σε πάρω μόλις ξανατακτοποιηθώ.
- Τι έγινε; - Ποιος θα πάει βόλτα με τον Βερντέλ;
Όχι!
- Δεν πέθανε ακόμα; - Όχι.
Μήπως υπάρχει πιθανότητα να πάτε βόλτα με το σκυλί του;
- Βεβαίως. - Είσαι καταπληκτικός.
Δύο η ώρα θα βόλευε. Ορίστε το κλειδί σε περίπτωση που κοιμάται.
Τράβα τις κουρτίνες για να μπορέσει να δει έξω το θαύμα του Θεού.
Τότε θα καταλάβει ότι όλα γίνονται με καλό σκοπό.
Πού τα έμαθες αυτά; Σ' ένα μπαρ στιλ "ναύτη, έλα να με πηδήξεις";
Ή μήπως ήπιες το τελευταίο του ουίσκι;
Πούλα την τρέλα σου κάπου αλλού. Εδώ είμαστε πλήρεις.
Όχι! Ο άνθρωπος είναι ψυχοπαθής. Δε γίνεται να το παραβλέψουμε.
Θες να επιστρέψουμε στους γιατρούς που δεν μπορούν να μας βοηθήσουν;
Ν' αφήσουμε έναν τρελό να μπει στη ζωή μας;
Αφού ξέρεις τι θα γίνει.
Δεν είναι περιδέραιο από μαργαριτάρια να το στείλεις πίσω.
Έτσι;
Όχι, καταλαβαίνω. Κοίτα, πρέπει να φύγω, έτσι;
ΝΑ ΠΑΡΩ ΦΙΛΟΥΣ ΝΑ ΖΗΤΗΣΩ ΛΕΦΤΑ
Γεια.
Άντε γεια.
Τι μέρα κι αυτή.
Μπορώ να του φέρνω και φαγητό.
Ευχαριστώ που τον πας βόλτα.
- Με συγχωρείτε, δεν είμαι καλά. - Σκυλοβρωμάει εδώ μέσα.
Φύγε.
- Η καθαρίστρια δεν... - Φύγε, σε παρακαλώ.
- Τι έγιναν οι αδελφές οι φίλοι σου; - Σήκω φύγε!
- Η παρουσία σου με κάνει χειρότερα. - Κατάθλιψη το λες εσύ αυτό;
- Άντε στο διάβολο, Μέλβιν. - Γιατί σταμάτησες να είσαι κυρία;
Σε λίγο θα 'σαι ξανά στα γόνατά σου.
Το διασκεδάζεις;
Περίμενε, θα γελάσεις πιο πολύ. Χάνω το διαμέρισμά μου, Μέλβιν.
Ο Φρανκ λέει να πάρω τους γονείς μου και να ζητήσω λεφτά.
Και δεν το κάνω.
Δε θέλω να ζωγραφίζω πια.
Οπότε η ζωή που ήξερα τελείωσε.
Η ζωή μου χάθηκε και λυπάμαι τον εαυτό μου μέχρι αηδίας.
Αλλά εσύ καταχάρηκες, έτσι; Η αδελφή δίπλα τρομοκρατημένη.
Τρομοκρατημένος!
Απλά προσπαθούσα να σε κάνω να συνέρθεις.
Τυχεράκια. Ξεφτιλίστηκα μπροστά σου.
Είσαι ένα ανθρώπινο τέρας.
Ένα πράγμα μπορώ να σου κάνω. Ίσως φτιάξω λίγο το κέφι σου.
Φύγε.
Να σου πω γιατί με προτιμάει το σκυλί; Δεν είναι στοργή.
Κόλπο είναι.
Έχω μπέικον στην τσέπη μου.
Είδες;
Ας τον φωνάξουμε κι οι δυο. Θα δεις. Κόλπο είναι.
Έλα 'δω, Βερντέλ.
Έλα 'δω.
Έλα.
Τι ηλίθιο σκυλί.
Μου κάνεις τη χάρη να φύγεις; Σε παρακαλώ.
Δεν το καταλαβαίνω.
Κύριε Γιούνταλ;
- Η Κάρολ η σερβιτόρα; - Ναι.